[EXO] คนคุก (Part1)

posted on 18 Oct 2013 02:29 by bonusyuchun in EXO directory Fiction, Asian
Title : คนคุก (1/?)
Author : BonusYuchun
Couple : KrisYeol [feat.TaoBaek]
Rating : NC-15
Talk : เป็นฟิคชั่ววูบจากการดู MV Crazy Law ของวง Kazaky คะ <click here> เนื้อหาฟิคก็ตรงตามชื่อเรื่องเลยคะ ว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับคนที่อาศัยอยู่ในคุก  ซึ่งไม่จำกัดว่าจะต้องเป็นนักโทษอย่างเดียว  อิๆๆ  Embarassed
 
 
 
 
 
 

---ออด---

 

สัญญาณเสียงที่ดังออกมาจากกริ่งสีแดงทรงกลมเหนือประตูลูกกรงเหล็กหนาบานใหญ่  ก่อนบานประตูนั้นจะถูกเปิดออกด้วยระบบคอมพิวเตอร์ที่เกิดจากการควบคุมโดยหน่วยงานรักษาความปลอดภัย  ปรากฏร่างสูงใหญ่ของชายฉกรรจ์ที่อยู่ภายใต้ชุดหมีสีส้มและถูกล่ามด้วยโซ่ตรวน  ตรงส่วนหัวถูกปกปิดด้วยถุงชนิดพิเศษเพื่อบดบังการมองเห็นของ “นักโทษ”  ใช่แล้ว.....นักโทษรายใหญ่คนนี้  กำลังถูกส่งตัวเข้าไปใน “บ้านหลังใหม่”  บ้านที่ไม่ว่าใครๆก็ไม่อยากเข้าไปอยู่อาศัย  เพราะบ้านแห่งนี้คือ “คุก” สถานที่กักกันอิสรภาพของผู้กระทำความผิดโดยการก่อคดีอาญาที่มีโทษร้ายแรง 

 

แต่ทว่าคุกแห่งนี้  กลับไม่ใช่คุกธรรมดาๆอย่างที่ใครหลายคนเข้าใจ  เพราะที่นี่.....เป็นคุกที่ไม่มีนักโทษคนไหน “อยากพ้นโทษ” ออกไปเลยสักราย  นั่นเป็นเพราะ “พัศดี” ที่นี่แตกต่างจากคุกที่อื่น

 

นายตำรวจสองนายเดินทางมาส่งมอบนักโทษรายใหญ่ที่คุกแห่งนี้  นำนักโทษเดินผ่านประตูลูกกรงเข้ามา  พร้อมกับส่งมอบให้กับพัศดีประจำคุกแห่งนี้  พัศดีเริ่มทำการตรวจตราความแน่นหนาของโซ่ตรวน  รับแฟ้มประวัติของนักโทษรายนี้มาจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ    ก่อนที่ทั้งหมดจะเดินไปที่ลิฟท์เพื่อนำนักโทษรายนี้ไปพบกับผู้อำนวยการเรือนจำ

 

ทันทีที่มาถึง  นักโทษรายใหม่ก็ถูกพามานั่งที่เก้าอี้  ถุงชนิดพิเศษที่ใช้คลุมศีรษะถูกถอดออก  เผยให้เห็นใบหน้าอันนิ่งเฉยของนักโทษรายนี้  ที่ไม่ได้ดูหวาดกลัวสักนิดที่ถูกส่งเข้ามาในคุกแบบนี้

 

“---อู๋ อี้ฟาน”

 

เนื้อเสียงหวานๆที่เปล่งออกมาจากริมฝีปากแดงชาดของบุคคลที่กำลังนั่งอยู่เบื้องหลังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ตรงด้านหน้าของนักโทษ  ผู้อำนวยการเรือนจำ “คิม แจจุง”  ผู้ชายที่สวยขนาดนี้น่ะหรือ.....คือผู้อำนวยการเรือนจำของเขา

 

“ต้องโทษจำคุก 25 ปี  โทษฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา  อาชีพก่อนถูกจับกุม.....มือปืนรับจ้าง  บอกฉันหน่อยสิว่านายไปเป่าสมองใครมาถึงได้โดนโทษจำคุกตั้ง 25 ปี?”

“ฉันลอบสังหารประธานาธิบดี”

“อา.....นายนี่เอง  รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่เรือนจำของฉันได้กลายเป็นหลังใหม่ให้คุณนะ  คุณอู๋” 

 

แจจุงพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน  เผยให้เห็นส่วนสัดอันเย้ายวนภายใต้เสื้อเชิ้ตซีทรูตัวบางที่ถูกคลุมทับด้วยเสื้อสูทพอดีตัว  กางเกงผ้ารัดรูปเน้นทรวดทรงของเรียวขาประกอบกับรองเท้าบูทส้นสูงที่เจ้าตัวกำลังสวมใส่  ยิ่งทำให้รูปร่างของผู้อำนวยการเรือนจำคนนี้ดูเย้ายวนขึ้นไปอีก   ทำให้นักโทษหนุ่มรู้สึกประหลาดใจไม่น้อยกับการแต่งตัวของบุคคลตรงหน้า  ก่อนที่แจจุงมาหยุดยืนอยู่ตรงด้านหลังของเขา

 

“อย่างนาย  ฉันจะส่งไปอยู่ที่แดนไหนดีนะ”  แจจุงพูดพร้อมกับวางมือทั้งสองข้างลงไปบนไหล่ของอี้ฟาน

“ได้ยินมาว่าคุกของคุณ  เป็นคุกที่ไม่มีนักโทษคนไหนอยากพ้นโทษ  อันนี้เรื่องจริงรึเปล่า?”

“หึ.....ตอนที่นายเห็นฉันครั้งแรก  นายรู้สึกยังไงล่ะ?”

“คุณเป็นคนที่สวยดี  แต่ไม่น่าจะมาเป็นผู้อำนวยการเรือนจำที่ก่อแต่คดีอาญาแบบนี้ได้”

“ใช่  ไม่ว่านักโทษรายไหนที่ได้มาเจอฉันครั้งแรกก็จะพูดแบบนี้กันทั้งนั้น  ก็เพราะคนส่วนใหญ่.....มันชอบตัดสินกันที่รูปลักษณ์ภายนอก”  แจจุงกระซิบแผ่วเบาที่ริมหูของอี้ฟาน

“คุณกำลังจะบอกว่าคุณไม่ธรรมดาอย่างนั้นสิ?”

“ถ้าฉันธรรมดา  คงไม่มาเป็นผู้อำนวยการเรือนจำอยู่ตรงนี้หรอก  คุณอู๋”

 

แจจุงกรีดยิ้ม  ก่อนที่จะหันไปสั่งพัศดีที่เป็นคนพาอี้ฟานขึ้นมารายงานตัวว่า.....

 

“คีย์-แทมิน  พาไปที่แดน 11”

 

.

.

.

 

---กึกๆๆ---

 

เสียงรองเท้าส้นเข็มของพัศดีที่ย่ำลงกระทบพื้นเรือนจำ  สามารถปลุกความแตกตื่นของเหล่านักโทษที่ด้านหลังลูกกรงได้เป็นอย่างดี  นักโทษแทบทุกรายตะโกนส่งเสียงเรียกชื่อพัศดีทั้งสองที่กำลังนำอี้ฟานเข้ามาในแดนที่ 11  ภาพตรงหน้าทำให้ผมเริ่มเข้าใจขึ้นมาแล้วว่าทำไมจึงไม่มีนักโทษคนไหนอยากพ้นโทษออกไปจากที่นี่  แม้ว่าจะใช้ชีวิตอยู่หลังลูกกรง  แต่ถ้าได้เห็นพัศดีสวยๆที่ใส่กางเกงขาสั้นอวดเรียวขาขาวๆกับรองเท้าบูทส้นเข็มแบบนี้ล่ะก็  คงไม่มีใครอยากที่จะพลาดดูของสวยของงามแบบนี้อย่างแน่นอน  แม้ว่าตัวพัศดีจะเป็นผู้ชายเหมือนอย่างเขาก็ตาม

 

พัศดีที่ชื่อว่าคีย์เปิดประตูห้องขังห้องหนึ่งออก  ก่อนที่พัศดีแทมินจะพาเขาเข้าไปภายในห้องขัง  พัศดีทั้งสองเริ่มทำการปลดโซ่ตรวนที่ล่ามเขาเอาไว้ทีละจุดๆ  ทันทีที่ไร้ซึ่งพันธนาการใดๆบนตัวของอี้ฟาน  พัศดีทั้งสองก็เดินออกไปจากห้องขังแล้วล็อคประตูโดยทันที

 

“ขอให้มีความสุขกับห้องนอนห้องใหม่นะครับ  คุณอู๋”

 

พัศดีแทมินพูดก่อนที่จะยิ้มหวานให้กับนักโทษรายใหม่  แล้วทั้งสองก็เดินออกไปจากแดนที่ 11 โดยทันที  ทำให้อี้ฟานพึ่งได้สังเกตเห็นว่าใคร.....ที่ถูกกักขังอยู่ในคุกฝั่งตรงข้ามกับเขา

 

“ไม่เจอกันนานเลยนะครับ  พี่คริส”

“หึ.....นายเองก็ถูกจับมาอยู่ที่คุกนี่เหมือนกันหรอ  เทา”

“สังหารประธานาธิบดี  พี่ใช่ไหมที่เป็นคนทำ”

“ใช่  แล้วนายล่ะเทา  มาอยู่ที่นี่ด้วยคดีอะไร”

“ค้ายาน่ะพี่”

“อา.....ที่ยามันแพง  ก็เพราะเจ้าพ่อค้ายาอย่างนายมาอยู่ที่นี่เองสินะ”

“พี่รู้ใช่ไหม  ว่าเรือนจำที่นี่มีชื่อเสียงเรื่องอะไร”

“รู้สิ  ว่าแต่นายเถอะเทา.....พัศดีที่นี่  ทำให้นายไม่อยากที่จะพ้นโทษรึเปล่า”

“เดี๋ยวคืนนี้.....พี่ก็จะรู้เอง”

 

เทาพูดพร้อมกับกรีดยิ้มให้กับคริสอย่างเจ้าเล่ห์  ทำให้นักโทษคนใหม่นั้นยอมเฝ้ารอคำตอบด้วยสายตาของตัวเองในคืนนี้  เขารู้จักเทามานานในตลาดมืด  ถ้าเทาบอกให้เขาดูด้วยตาของตัวเอง  แปลว่ามันต้องมีอะไรดีๆอย่างแน่นอน

 

 

“คิกๆๆ  เทาเทาอ่า  หอมแก้มแบคกี้เบาๆหน่อยสิ”

 

เสียงหัวเราะคิกคักดั่งสาวน้อยไร้เดียงสา  ปลุกให้คริสตื่นขึ้นในช่วงกลางดึก  ทำให้เจ้าตัวนั้นยันกายขึ้นจากพื้นเตียงเพื่อมองหาเจ้าของเสียงหัวเราะนั่น  ซึ่งมันก็มาจากห้องขังฝั่งตรงข้ามของของคริสนี่เอง

 

“คิดถึงจังเลย  อยากจะหอมไปทั้งตัวเลยรู้มั้ย”  เทาพูดพร้อมกับประกบจูบลงบนริมฝีปากสีเชอร์รี่นั่นที่กำลังส่งเสียงหัวเราะน่ารักๆนั่นออกมา

“เทาเทาอ่า  แบคกี้มาหาอยู่ทุกคืน  ยังจะบ่นคิดถึงอีกหรอ”  พัศดีคนสวยพูดพร้อมกับรูดซิปชุดนักโทษของร่างสูงลงมา  แล้วร่นเนื้อผ้าออกไปจากไหล่กว้างของนักโทษรูปหล่อ

“ก็อยากอยู่ด้วยตลอดเวลานีครับ”  ร่างสูงพูดพร้อมกับประกบฝ่ามือลงไปบนแก้มก้นกลมกลึงของร่างบาง  ที่ถูกปกปิดด้วยกางเกงขาสั้นตัวจิ๋ว

“เทาเทาก็รู้  ว่าแบคกี้ต้องคุมนักโทษตั้งหลายคน  จะให้เค้ามาอยู่กับเทาเทาตลอดเวลาได้ยังไงล่ะ”

“งั้นคืนนี้จะเอาให้หมดแรง  จนไม่สามารถไปคุมนักโทษคนอื่นได้เลย  ดีมั้ย?”

“คนบ้า  อ๊า!!!”

 

เทากระชากเสื้อของพัศดีคนสวยออก  ก่อนที่ดวงหน้าหล่อเหลาจะซบลงไปบนหน้าอกบอบบางของแบคกี้  แล้วดูดดุนยอกอดสีหวานของพัศดีสุดเซ็กซี่อย่างร้อนแรง

 

“เทาเทาอ่า.....ดูดอีกข้างนึงด้วยสิ  อื๊อ.....”

 

ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้คริสไม่แปลกใจเลยสักนิดว่าทำไม  นักโทษที่นี่ถึงไม่อยากจะพ้นโทษออกไป  ก็ถ้าหล่อถูกใจจนมีพัศดีมาเสนอตัวให้ทุกคืนแบบนี้ละก็  เป็นใครจะอยากออกไปกันเล่า

 

“หวัดดี  นักโทษใหม่” 

 

เนื้อเสียงทุ้มหวานที่ดังขึ้น  ทำให้คริสหยุดมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ณ ฝั่งตรงข้ามของลูกกรงเป็นการชั่วคราว  ก่อนที่ร่างโปร่งบางราวกับนางแบบจะปรากฏตัวขึ้นให้คริสได้เห็น

 

“สูบบุหรี่รึเปล่า?”  พัศดีเอ่ยถาม

“---สูบ”

“ถ้าอย่างงั้น.....เอาบุหรี่สักมวนมั้ย?”

 

เจ้าของร่างนั้นเอ่ยถามพร้อมหยิบบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน  ทำให้คริสลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปหาพัศดีที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าลูกกรงของเขาโดยทันที

 

ดวงหน้าสวยหวานนั่นคาบบุหรี่มวนนั้นไว้ในปาก  ก่อนที่ใช้ไฟแช็คจุดบุหรี่นั่น  เรียวแขนบอบบางของพัศดีลอดเข้ามาในลูกกรง  ยกขี้นโอบรอบคอของนักโทษหนุ่มเอาไว้  ประคองดวงหน้าหล่อเหลาให้เข้ามาใกล้ๆ  เรียวนิ้วของร่างบางดึงบุหรี่ออกจากริมฝีปากของตน  ก่อนที่จะเป่าควันบุหรี่ไปที่ริมฝีปากของนักโทษรูปหล่ออย่างไม่รีบร้อน  หลังจากนั้น.....ดวงหน้าหล่อเหลาของนักโทษผู้นั้นก็เคลื่อนเข้ามาใกล้ดวงหน้าสวยหวานของพัศดี  ประกบริมฝีปากของตนลงไปบนกลีบปากสีสดนั่น  พร้อมกับสอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากของพัศดีที่แสนจะหอมหวานกรุ่นไอมิ้นต์จางๆจากมวนบุหรี่

 

มือหนาลอดออกไปจากลูกกรง  รวบเอวบางเข้ามาแนบพร้อมลูบไล้ไปทั่วเรือนกายเย้ายวนของพัศดี  ก่อนที่จะสอบมือเข้าไปภายในกางเกงหนังแนบเนื้อของร่างบาง  บีบเค้นกลีบกล้นเนียนนุ่มราวปุยไหม  ไล้ปลายนิ้วไปตามล่องเนื้อเล้นลับของพัศดี  หวังได้สัมผัสช่องทางด้านหลังของพัศดีคนสวย

 

“มาวันแรกก็ซนเลยน้า”

“ก็มีพัศดีสวยๆมาหาถึงหน้ากรงแบบนี้  ใครจะไปบังคับมือไม่ให้ซนได้ละครับ”

“จะเอาพัศดีแทนบุหรี่แล้วหรือ  คุณอู๋”

“เรียกผมว่า คริส สิครับ  คุณพัศดี”

“ก็ได้.....แล้วไม่คิดจะถามชื่อพัศดีหน่อยหรือครับ  คุณคริส”

“แล้วพัศดีของผมชื่ออะไรล่ะครับ  จะได้ครางเรียกชื่อของคุณถูก”

“ชานยอล.....ฉันชื่อว่า ชานยอล”

 
 
2BC

Comment

Comment:

Tweet

BonusYuchun View my profile

Categories